نظریه مشورتی شماره 7/91/1441

نظریه مشورتی شماره 7/91/1441

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 7/91/1441


شماره نظریه:
7/91/1441

شماره پرونده:
91-218-927

تاریخ نظریه:
1391/07/12

استعلام
 آیا رسیدگی به درخواست صدور دستور تخلیه اماکن مسکونی استیجاری هم در صلاحیت قاضی شوراهای حل اختلاف است یا صلاحیت شوراهای مزبور منحصر به دعاوی تخلیه اماکن موصوف است؟ اگر مورد اجاره را مستاجر به دیگری منتقل یا رهن داده باشد پاسخ چیست؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
اطلاق عبارت کلیه دعاوی مربوط به تخلیه مقرر در بند2 ماده11 قانون شوراهای حل اختلاف مصوب 18/4/1387 تمامی دعاوی مربوط به تخلیه اماکن استیجاری از جمله تقاضای صدور دستور تخلیه موضوع ماده3 قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 26/5/1376 را شامل می شود بنابراین صدور دستور تخلیه در صلاحیت قاضی شورای حل اختلاف است مگر تخلیه اماکن تجاری که به لحاظ دعوی سرقفلی یا حق کسب و پیشه یا تجارت به صراحت قانون از صلاحیت شوراهای حل اختلاف خارج است در مورد قسمت اخیر استعلام علیرغم اینکه عملا مورد اجاره حسب ادعا در رهن و اجاره دیگری است موجر می تواند علیه مستاجر رسمی تقاضای تخلیه نموده دستور تخلیه نیز علیه وی صادر ولی نسبت به متصرف اجراء شود. توضیح مولفان: با صدور این نظریه اداره کل حقوقی قوه قضائیه از نظریه شماره 6917/7 مورخ9/11/1389 و مشابه آن عدول کرده است مع ذلک برای آشنایی علاقمندان با استدلالهای مختلف و استنباط های گوناگون از قوانین هر دو نظریه در این مجموعه درج شده است.

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 11ـ در کلیه اختلافات و دعاوی خانوادگی و سایر دعاوی مدنی و جرائم قابل گذشت مرجع قضائی رسیدگی‏کننده می‏تواند با توجه به کیفیت دعوی یا اختلاف و امکان حل و فصل آن از طریق صلح و سازش فقط یک بار برای مدت حداکثر سه ماه موضوع را به شورا ارجاع نماید. تبصره ـ در اجرای این ماده شوراها مکلفند برای حل و فصل دعوی یا اختلاف و ایجاد صلح و سازش تلاش کنند و نتیجه را اعم از حصول یا عدم حصول سازش در مهلت تعیین شده برای تنظیم گزارش اصلاحی یا ادامه رسیدگی به طور مستند به مرجع قضائی ارجاع ‏کننده اعلام نمایند.

مشاهده ماده 11 قانون شورای حل اختلاف

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM