اولا در فرضی که زوج به زوجه وکالت بلاعزل با حق توکیل به غیر اعطاء کرده و زوجه با توکیل به وکیل دادگستری دادخواست
طلاق تقدیم کرده است صرف امضای دادخواست
طلاق توسط وکیل دادگستری که وکیل مع الواسطه زوج تلقی می شود به معنای توافق فعلی زوجین بر
طلاق نیست و فرض سوال مشمول ماده 27 قانون حمایت مصوب 1391 خانواده است و ارجاع موضوع به داوری الزامی است و اصولا مادام که زوجین توافق خود را بر
طلاق اعلام نکرده باشند موضوع از شمول ماده 25 قانون یاد شده خارج است. ثانیا در
طلاق های توافقی مراجعه به مشاوره قائم به شخص است و قابل توکیل نیست؛ و مفروض آن است که قانون گذار با پیش بینی نقش مشاور خانواده در دعاوی
طلاق در مقام آن بوده است تا با مداخله مشاور و استماع نظر و پیشنهادهای وی از سوی زوجین نسبت به حل اختلافات فی مابین انصراف ایشان از
طلاق را تسهیل کند. بنابراین در فرض اخیر الذکر دادگاه در صورتی می تواند بر اساس مقررات مربوط به
طلاق توافقی اتخاذ تصمیم کند که زوجین شخصا در مرکز مشاوره حاضر و گواهی مربوط را اخذ کنند.