1- اولا در فرضی که زوجه وکالت در مطلقه نمودن خویش را با کلیه اختیارات اخذ کرده است به لحاظ آن که به موجب ماده 33
قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 وکیل حاضر در دادگاه باید دارای شرایطی باشد که به موجب قوانین راجع به وکالت در دادگاه مقررگردیده به علاوه از حیث اصول دادرسی یک شخص نمی تواند هم طرح کننده دعوی و هم در قبال آن پاسخگو باشد؛ لذا در فرض مذکور در صورتی که در وکالت نامه تنظیمی وکالت با حق توکیل به غیر باشد زوجه با تفویض وکالت اعطایی از سوی زوج به وکیل دادگستری برای قرار گرفتن در جایگاه خوانده می تواند دادخواست
طلاق تقدیم کند. ثانیا وکیلی که به ترتیب فوق توسط زوجه تعیین و معرفی می شود وکیل مع الواسطه زوج محسوب می شود و ضرورتی به ضمیمه کردن وکیل دیگری از سوی زوج نیست؛ بویژه آن که در فرض سوال زوج به موجب عقد خارج لازم حق ضم وکیل را از خود سلب کرده است. 2- در فرض سوال که زوجه به وکالت از زوج دعوای
طلاق را مطرح کرده و پس از جلسه اول دادرسی زوجین بر
طلاق توافقی موافقت کرده اند نظر به این که وفق ماده 8 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 رسیدگی در دادگاه خانواده با تقدیم دادخواست و بدون رعایت سایر تشریفات آیین دادرسی مدنی انجام می شود تغییر خواسته به
طلاق توافقی مسموع بوده و در این صورت دادگاه گواهی عدم امکان سازش صادر خواهد کرد.