نظریه مشورتی شماره 7/97/1017

نظریه مشورتی شماره 7/97/1017

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 7/97/1017


شماره نظریه:
7/97/1017

شماره پرونده:
97-168/1-1017

تاریخ نظریه:
1397/11/27

استعلام

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
1- مراجع قضائی اعم از عمومی و اختصاصی صرفا در اموری مجاز به اقدام در قالب نیابت قضائی می باشند که نسبت به انجام آن اقدام برابر قانون صلاحیت ذاتی داشته باشند. به عبارت دیگر مقررات ناظر تجویز انجام امور در قالب نیابت قضائی در مقام رفع مشکل فقدان صلاحیت محلی وضع شده است. مراجع قضائی دارای صلاحیت های ذاتی متفاوت نمی توانند به نیابت از یکدیگر اموری را انجام دهند مگر آنکه در مقررات قانونی مربوط تصریح شده باشد.
2-مستفاد از مواد 119 169 171 و 174 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 احضار متهم و سایر اصحاب دعوا به نشانی محل اقامت وی ولو آنکه خارج از حوزه قضایی مرجع قضایی رسیدگی¬کننده باشد؛ نیاز به اعطای نیابت قضایی ندارد؛ زیرا صرف ابلاغ مستلزم انجام اقدامات قضایی در حوزه¬ای که امر ابلاغ صورت می¬پذیرد نمی¬باشد.
3-نظر به اینکه انجام تحقیقات مقدماتی مربوط به جرائم موضوع ماده 302 قانون آئین دادرسی کیفری 1392 در صلاحیت بازپرس و در صورت طرح مستقیم پرونده در دادگاه به عهده دادگاه کیفری یک می باشد بنابراین با لحاظ ماده 92 و قسمت اخیر ماده 341 قانون فوق الذکر علی الاصول امکان اعطای نیابت قضائی از سوی بازپرس یا دادگاه کیفری یک به دادیار یا دادگاه کیفری دو وجود ندارد؛ بدیهی است که موارد انجام وظیفه دادرس دادگاه بخش یا دادرس دادگاه کیفری دو به جانشینی از بازپرس از مقوله بحث حاضر خروج موضوعی دارد. شایسته ذکر است اصولا نیابت قضائی مستقیما به دادیار اعطاء نمی شود. بلکه به دادسرا اعطاء می شود.
 

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 119 ـ هرگاه تحقیق از متهم استماع شهادت شهود و مطلع معاینه محل بازرسی از منازل و اماکن و اشیاء جمع‏آوری آلات جرم و به طور کلی هر اقدام دیگری خارج از حوزه قضایی محل ماموریت بازپرس لازم شود وی با صدور قرار نیابت قضایی مطابق مقررات قانونی و ارسال اصل یا تصویر اوراق مورد نیاز پرونده و تصریح موارد انجام آنها را از بازپرس محل تقاضا می کند. این بازپرس در حدود مفاد نیابت اعطائی موضوع نیابت را انجام می دهد و اوراق تنظیمی را پس از امضاء به همراه سایر مدارک به دست آمده نزد مرجع نیابت دهنده می‏فرستد و در صورتی که اجرای تمام یا بخشی از مفاد نیابت مربوط به حوزه قضایی دیگری باشد اوراق را برای اجرای نیابت به مرجع مزبور ارسال و مراتب را به بازپرس نیابت دهنده اعلام می دارد. تبصره 1 ـ انجام نیابت قضایی در حوزه قضایی بخش به عهده رئیس یا دادرس علی‏البدل دادگاه آن محل است. تبصره 2 ـ در مواردی که اقرار متهم و یا شهادت شاهد و یا شهادت بر شهادت شاهد مستند رای دادگاه باشد استماع آن توسط قاضی صادرکننده رای الزامی است.

مشاهده ماده 119 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده 169 ـ احضار متهم به وسیله احضاریه به عمل می آید. احضاریه در دو نسخه تنظیم می شود که یک نسخه از آن به متهم ابلاغ می گردد و نسخه دیگر پس از امضاء به مامور ابلاغ مسترد می شود.

مشاهده ماده 169 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده 171 ـ فاصله میان ابلاغ اوراق احضاریه و زمان حضور نزد بازپرس نباید کمتر از پنج روز باشد.

مشاهده ماده 171 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده 174 ـ هرگاه ابلاغ احضاریه به لحاظ معلوم نبودن محل اقامت متهم ممکن نباشد و اقدامات برای دستیابی به متهم به نتیجه نرسد و ابلاغ نیز به طریق دیگر میسر نگردد متهم از طریق انتشار یک نوبت آگهی در یکی از روزنامه های کثیرالانتشار ملی یا محلی و با ذکر عنوان اتهام و مهلت یکماه از تاریخ نشر آگهی احضار می شود. در اینصورت بازپرس پس از انقضاء مهلت مقرر به موضوع رسیدگی و اظهار عقیده می کند. تبصره ـ در جرایمی که به تشخیص بازپرس حیثیت اجتماعی متهم عفت یا امنیت عمومی اقتضاء کند عنوان اتهام در آگهی موضوع این ماده ذکر نمی شود.

مشاهده ماده 174 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده 302 ـ به جرایم زیر در دادگاه کیفری یک رسیدگی می شود: الف ـ جرایم موجب مجازات سلب حیات ب ـ جرایم موجب حبس ابد پ ـ جرایم موجب مجازات قطع عضو یا جنایات عمدی علیه تمامیت جسمانی با میزان نصف دیه کامل یا بیش از آن (اصلاحی 24/03/1394) ت ـ جرایم موجب مجازات تعزیری درجه سه و بالاتر (اصلاحی 24/03/1394) ث ـ جرایم سیاسی و مطبوعاتی

مشاهده ماده 302 قانون آیین دادرسی کیفری

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM