1-با عنایت به ماده ی 49 قانون تقویت و توسعه نظام استاندارد مصوب 11/7/1396 صلاحیت کمیسیون مذکور در ماده ی 42 این قانون ناظر به ماده ی 41 و موارد تخلف مذکور در قانون موصوف می باشد و مفاد آن دلالتی بر لزوم طرح اولیه ی جرایم مذکور در مواد 40 44 45 و 46 این قانون در کمیسیون یاد شده ندارد و عبارت «ارجاع موارد ارتکاب جرم به مرجع قضایی ذیصلاح توسط کمیسیون موصوف درصورت احراز» مذکور در ماده ی 42 این قانون در واقع در راستای ماده ی 72
قانون آیین دادرسی کیفری 1392 با الحاقات و اصلاحات بعدی است. ذاتی بودن احراز ارتکاب و وقوع جرم توسط مراجع و مقامات قضایی و اصل سرعت در رسیدگی و انجام تحقیقات مقدماتی مذکور در مواد 3 و 94
قانون آیین دادرسی کیفری 1392 موید این استنباط است. 2- طبق
رای وحدت رویه شماره 744-19/8/1394 که در استعلام اشاره شده" در مواردی که مجازات بزه حبس توام با جزای نقدی تعیین گردیده کیفر حبس ملاک تشخیص درجه مجازات و بالنتیجه صلاحیت دادگاه است". موارد شمول این رای ناظر به جرایمی است که "مجازات حبس و جزای نقدی" مجموعا مجازات قانونی جرم است و قاضی باید متهم را به هر دو مجازات مذکور محکوم نماید و کلمه توام در رای مذکور دلالت بر "یا" ندارد و موارد جزای نقدی ثابت مذکور در جرایم فرض سوال از قلمرو جزای نقدی نسبی مذکور در
رای وحدت رویه موصوف خارج است.