اکثریت: با عنایت به بند 2 ماده 10 لایحه قانونی استقلال کانون وکلای دادگستری و ا
طلاق صدر این ماده که مقرر می دارد «به اشخاص زیر اجازه وکالت داده نمی شود» به نظر می رسد قضات اجازه وکالت به طور مطلق اعم از دائم یا موقت (اتفاقی) را ندارند و اصولا اخذ جواز وکالت اتفاقی برابر آیین نامه مربوط و انجام وکالت در اوقات اداری توسط قاضی به نظر با انجام وظایف و شان قضایی قابل جمع نمی باشد و چون وکالت اتفاقی اصولا امری استثنائی است در مقام تردید باید به قدر متیقن اکتفاء شود. اقلیت: ممنوعیت وکالت برای قضات به موجب بند 2 ماده 105 لایحه قانونی استقلال کانون وکلای دادگستری ناظر به اعطای پروانه وکالت دائم است و با توجه به ا
طلاق ماده 2
قانون وکالت منصرف از وکالت اتفاقی است. بنابراین وکالت اتفاقی توسط قضات فاقد منع قانونی است.