نشست قضایی شماره 1400-7857

نشست قضایی شماره 1400-7857

مجموعه کامل نشست های قضایی

نشست قضایی شماره 1400-7857


کد نشست:
1400-7857

تاریخ برگزاری:
1398/03/30

برگزار شده توسط:
استان قزوین/ شهر قزوین

موضوع:
ایراد ضرب و جرح

پرسش:
دادگاه کیفری دو شخص را به طور غیابی به اتهام های ایراد ضرب و جرح عمدی با چاقو و تهدید بدون رعایت قواعد تعدد جرم به پرداخت دیه در حق شاکی و حداقل حبس هریک از جرایم محکوم نموده دادنامه به طور قانونی به متهم ابلاغ شاکی نسبت به میزان دیات و عدم رعایت مقررات تعدد جرم تجدید نظر خواهی نموده است. با توجه به اینکه مطابق تبصره 2 ماده 406 قانون آیین دادرسی کیفری محکوم علیه ظرف بیست روز از تاریخ اطلاع حق واخواهی دارد تکلیف دادگاه تجدیدنظر در مقام رسیدگی به اعتراض شاکی چیست ؟

نظر هیئت عالی:
در فرض مطروحه دادگاه تجدید نظر تکلیف به رسیدگی و صدور حکم پیرامون تجدیدنظر خواهی شاکی دارد و با فرض صدور حکم در ماهیت دیون از سوی دادگاه تجدیدنظر و محکومیت محکوم علیه غایب صرفا رای دادگاه تجدیدنظر قابلیت واخواهی از سوی محکوم علیه غایب را دارد و رسیدگی دادگاه بدوی منتفی است.

نظر اتفاقی:
امکان تبدیل مجازا ت حبس به جزای نقدی وجود دارد زیرا اولا : قانونگذار در ماده 483 قانون آیین دادرسی کیفری دو نوع اختیار به دادگاه اعطا نموده است و یکی از این اختیارات تبدیل مجازات به مجازات مناسب دیگر است و تبدیل مجازات حبس به جزای نقدی نیز یکی از این اختیارات است ثانیا : با عنایت به تفکیک مراحل آیین دادرسی کیفری محدودیت عدم امکان تبدیل حبس به جزای نقدی ناظر به مرحله صدور حکم غیر قطعی است و این محدودیت بعد از صدور حکم قطعی برداشته شده است ثالثا : پذیرش این نظر با سیاست قانونگذار در قانون مجازات اسلامی و قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 مبنی بر اعمال ارفاق نسبت به متهم یا محکوم علیه با رضایت شاکی و تشویق آنان به جلب رضایت شاکی سازگاربوده و با سیاست حبس زدایی قوه قضاییه نیز انطباق دارد. رابعا : این نظر با اصل تفسیر منصوص جزایی به نفع متهم یا محکوم علیه نیز منطبق بوده و در مقام شک در امکان تبدیل حبس به جزای نقدی یا عدم آن براساس این اصل پاسخ مثبت است. خامسا : با عنایت به تاریخ تصویب قانون آیین دادرسی کیفری 92/12/4 که موخر بر تاریخ تصویب قانون مجازات اسلامی می باشد موید آگاهی قانونگذار به محدودیت تبدیل حبس به جزای نقدی در مرحله صدور حکم و آخرین اراده قانونگذار به اعطای اختیار به دادگاه در تبدیل حبس به جزای نقدی است.

مبحث:
آیین دادرسی کیفری

منبع:
سامانه نشست های قضایی


مواد مرتبط با این نشست قضایی

ماده 406 ـ در تمام جرایم به استثنای جرایمی که فقط جنبه حق اللهی دارند هرگاه متهم یا وکیل او در هیچیک از جلسات دادگاه حاضر نشود یا لایحه دفاعیه نفرستاده باشد دادگاه پس از رسیدگی رای غیابی صادر می کند. در اینصورت چنانچه رای دادگاه مبنی بر محکومیت متهم باشد ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ واقعی قابل واخواهی در همان دادگاه است و پس از انقضای مهلت واخواهی برابر مقررات حسب مورد قابل تجدید نظر یا فرجام است. مهلت واخواهی برای اشخاص مقیم خارج از کشور دو ماه است. تبصره 1 ـ هرگاه متهم در جلسه رسیدگی حاضر و در فاصله تنفس یا هنگام دادرسی بدون عذر موجه غائب شود دادگاه رسیدگی را ادامه می دهد. در اینصورت حکمی که صادر می شود حضوری است. تبصره 2 ـ حکم غیابی که ظرف مهلت مقرر از آن واخواهی نشود پس از انقضای مهلت های واخواهی و تجدید نظر یا فرجام به اجراء گذاشته می شود. هرگاه حکم دادگاه ابلاغ واقعی نشده باشد محکوم علیه می تواند ظرف بیست روز از تاریخ اطلاع واخواهی کند که در این صورت اجرای رای متوقف و متهم تحت الحفظ به همراه پرونده به دادگاه صادرکننده حکم اعزام می شود. این دادگاه در صورت اقتضاء نسبت به اخذ تامین یا تجدید نظر در تامین قبلی اقدام می کند. تبصره 3 ـ در جرایمی که فقط جنبه حق اللهی دارند هرگاه محتویات پرونده مجرمیت متهم را اثبات نکند و تحقیق از متهم ضروری نباشد دادگاه می تواند بدون حضور متهم رای بر برائت او صادر کند.

مشاهده ماده 406 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده 483 ـ هرگاه شاکی یا مدعی خصوصی در جرایم غیرقابل گذشت پس از قطعی شدن حکم از شکایت خود صرفنظر کند محکوم علیه می تواند از دادگاه صادرکننده حکم قطعی درخواست کند در میزان مجازات او تجدید نظر شود. در این صورت دادگاه به درخواست محکوم علیه در وقت فوق العاده و با حضور دادستان یا نماینده او با رعایت مقررات ماده (300) این قانون رسیدگی می کند و مجازات را در صورت اقتضاء در حدود قانون تخفیف می دهد یا به مجازاتی که مناسب تر به حال محکوم علیه باشد تبدیل می کند. این رای قطعی است.

مشاهده ماده 483 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده 37 ـ در صورت وجود یک یا چند جهت از جهات تخفیف دادگاه می تواند مجازات تعزیری را به نحوی که به حال متهم مناسب تر باشد به شرح ذیل تقلیل دهد یا تبدیل کند: الف ـ تقلیل حبس به میزان یک تا سه درجه ب ـ تبدیل مصادره اموال به جزای نقدی درجه یک تا چهار پ ـ تبدیل انفصال دائم به انفصال موقت به میزان پنج تا پانزده سال ت ـ تقلیل سایر مجازات های تعزیری به میزان یک یا دو درجه از همان نوع یا انواع دیگر

مشاهده ماده 37 قانون مجازات اسلامی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM