نشست قضایی شماره 1398-6317

نشست قضایی شماره 1398-6317

مجموعه کامل نشست های قضایی

نشست قضایی شماره 1398-6317


کد نشست:
1398-6317

تاریخ برگزاری:
1396/06/09

برگزار شده توسط:
استان فارس/ شهر نی ریز

موضوع:
تعیین تکلیف درخصوص وثیقه بعد از دستور ضبط و حضور محکوم علیه

پرسش:
محکوم علیه با قرار قبولی وثیقه از زندان آزاد گردیده پس از صدور حکم قطعی رد اعسار ایشان و ابلاغ واقعی به وثیقه گذار جهت معرفی محکوم علیه و گذشت مهلت قانونی بیست روزه دادستان دستور ضبط وثیقه را داده است و با تقاضای محکوم له مبنی بر استیفای محکوم به از محل وثیقه و موافقت قاضی اجرای احکام حقوقی عملیات اجرایی ضبط وثیقه آغاز گردیده است حال با توجه به دستورات مذکور چه باید کرد؟

نظر هیئت عالی:
در رسیدگی های کیفری که برابر ماده 236 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 پس از حضور متهم دادستان از تصمیم سابق رفع اثر و دستور اخذ یا ضبط حداکثر تا یک چهارم از وجه قرار را صادر می کند اعتبار قرار تامین صادره به قوت خود باقی است در حالیکه در اجرای تبصره 1 ماده 3 قانون صدرالذکر بقای قرار تامین فاقد موضوعیت است. بنابراین اعمال ماده 236 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 در خصوص موارد مشمول ذیل تبصره 1 ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی فاقد موقعیت قانونی است. مفاد ماده 740 قانون مدنی موید این نظر است.

نظر اکثریت:
با عنایت به تبصره یک ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی که مقرر می دارد: «نحوه صدور قرارهای تامین مزبور مقررات اعتراض نسبت به دستور دادستان و سایر مقررات مربوط به این دستورها تابع قانون آیین دادرسی کیفری است» حسب ماده 236 قانون آیین دادرسی کیفری می بایست ضمن رفع اثر از دستورات صادره دستور ضبط حداکثر تا یک چهارم از وجه قرار به نفع دولت توسط دادستان صادر شود و کل محکوم به از محکوم علیه اخذ شود؛ چون وجه ضبط شده از محل وثیقه به عنوان جریمه تخطی از حاضر ننمودن محکوم علیه است.

نظر اقلیت:
باید عملیات اجرایی ضبط وثیقه ادامه یابد و کل محکوم به از محل آن استیفا گردد چون در تبصره یک ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی عبارت «ظرف مهلت بیست روز» بیانگر این است که اگر معرفی محکوم علیه پس از مهلت بیست روز نیز باعث توقیف عملیات اجرایی می بود قانونگذار در ادامه ماده به آن تصریح می کرد و به محض اینکه مهلت بیست روزه تمام شود و وثیقه گذار محکوم علیه رامعرفی نکند شرط محقق شده است و استیفای محکوم به از محل وثیقه مجاز می گردد و اینکه وثیقه گذار پس از اتمام مهلت قانونی و پس از دریافت حکم اعسار بتواند با معرفی محکوم علیه وثیقه خود را آزاد کند به نوعی دور زدن قانون است که تالی فساد است.

مبحث:
آیین دادرسی کیفری

منبع:
سامانه نشست های قضایی


مواد مرتبط با این نشست قضایی

ماده 236 ـ در صورتی که متهم پس از صدور دستور دادستان مبنی بر اخذ وجه التزام یا وجه الکفاله و یا ضبط وثیقه و پیش از اتمام عملیات اجرائی در مرجع قضایی حاضر شود یا کفیل یا وثیقه گذار او را حاضر کند دادستان با رفع اثر از دستور صادره دستور اخذ یا ضبط حداکثر تا یک چهارم از وجه قرار را صادر می کند. در اینصورت اعتبار قرار تامین صادره به قوت خود باقی است. هرگاه متهم خود ایداع وثیقه کرده باشد مکلف است نسبت به تکمیل وجه قرار اقدام کند و چنانچه شخص ثالث از متهم کفالت نموده و یا ایداع وثیقه کرده باشد و رفع مسوولیت خود را درخواست نکند مکلف است نسبت به تکمیل وجه قرار اقدام کند. در صورتی که شخص ثالث رفع مسوولیت خود را درخواست کند متهم حسب مورد نسبت به معرفی کفیل یا وثیقه گذار جدید اقدام می کند. تبصره 1 ـ هرگاه متهم یا وثیقه گذار یا کفیل ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ دستور ضبط بخشی از وجه قرار معادل وجه مقرر را به صندوق دولت واریز کند ضبط انجام نمی شود و اعتبار قرار تامین صادره به صورت کامل به قوت خود باقی است. تبصره 2 ـ در صورت تحت تعقیب قرار گرفتن اتباع بیگانه و تقاضای آنان بازپرس مکلف است مشخصات و نوع اتهام آنها را بلافاصله جهت اقدام لازم به دادستانی کل کشور اعلام نماید تا از آن طریق وفق مقررات به مراجع ذیربط اعلام شود. چنانچه تعقیب این افراد منجر به محکومیت قطعی شود قاضی اجرای احکام خلاصه ای از دادنامه را جهت اجرای این تبصره به دادستانی کل اعلام می کند. در صورت تقاضای ملاقات از سوی کنسولگری مربوط مراتب به دادستانی کل اعلام می شود تا بر اساس تصمیم آن مرجع مطابق مقررات اقدام شود. (الحاقی 24/03/1394)

مشاهده ماده 236 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده 740 - کفیل باید مکفول را در زمان و مکانی که تعهد کرده استحضار نماید والا باید از عهده ی حقی که بر عهده مکفول ثابت می شود بر آید.

مشاهده ماده 740 قانون مدنی

ماده 3ـ اگر استیفای محکوم به از طرق مذکور در این قانون ممکن نگردد محکوم علیه به تقاضای محکوم له تا زمان اجرای حکم یا پذیرفته شدن ادعای اعسار او یا جلب رضایت محکوم له حبس می شود. چنانچه محکوم علیه تا سی روز پس از ابلاغ اجرائیه ضمن ارائه صورت کلیه اموال خود دعوای اعسار خویش را اقامه کرده باشد حبس نمی شود مگر اینکه دعوای اعسار مسترد یا به موجب حکم قطعی رد شود. تبصره 1ـ چنانچه محکوم علیه خارج از مهلت مقرر در این ماده ضمن ارائه صورت کلیه اموال خود دعوای اعسار خود را اقامه کند هرگاه محکوم له آزادی وی را بدون اخذ تامین بپذیرد یا محکوم علیه به تشخیص دادگاه کفیل یا وثیقه معتبر و معادل محکوم به ارائه نماید دادگاه با صدور قرار قبولی وثیقه یا کفیل تا روشن شدن وضعیت اعسار از حبس محکوم علیه خودداری و در صورت حبس او را آزاد می کند. در صورت رد دعوای اعسار به موجب حکم قطعی به کفیل یا وثیقه گذار ابلاغ می شود که ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ واقعی نسبت به تسلیم محکوم علیه اقدام کند. در صورت عدم تسلیم ظرف مهلت مذکور حسب مورد به دستور دادستان یا رئیس دادگاهی که حکم تحت نظر آن اجراء می شود نسبت به استیفای محکوم به و هزینه های اجرائی از محل وثیقه یا وجه الکفاله اقدام می شود. در این مورد دستور دادگاه ظرف مهلت ده روز پس از ابلاغ واقعی قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر است. نحوه صدور قرارهای تامینی مزبور مقررات اعتراض نسبت به دستور دادستان و سایر مقررات مربوط به این دستورها تابع قانون آیین دادرسی کیفری است. تبصره 2ـ مقررات راجع به تعویق و موانع اجرای مجازات حبس در خصوص کسانی که به استناد این ماده حبس می شوند نیز مجری است.

مشاهده ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM