آقای ش. ع. و ن. الف. در تاریخ 1392/07/28دادخواست صدور گواهی عدم امکان سازش به صورت توافقی تقدیم دادگاه عمومی شیروان نموده اند و توضیح می دهند حسب سند نکاحیه در تاریخ 1392/02/05 به عقد دایم با همدیگر ازدواج نمودیم و هم اکنون علیرغم گذشت پنج ماه از تاریخ انعقاد عقد به علت عدم تفاهم فکری و اخلاقی قادر به شروع زندگی مشترک نبوده و پیرو مذاکرات تصمیم به جدایی و
طلاق به صورت توافقی گرفته ایم لذا با تقدیم این دادخواست به استناد بند یک ماده 8 قانون حمایت درخواست گواهی عدم امکان سازش داریم در جلسه مورخ 1392/07/28 زوج اعلام داشته با همسرم تفاهم نداریم و ادامه زندگی سخت است و زوجه نیز اظهار داشته کلیه حقوق مالی خود را به زوج بذل نمودم در این خصوص هیچ گونه ادعایی ندارم و نخواهم داشت فرزند مشترک نداریم و حامله نیستم درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش دارم و پزشکی قانونی حسب آزمایش به عمل آمده در تاریخ 1392/07/29 اعلام داشته خانم ن. الف. حامله نمی باشد ص 17 دادگاه با اعلام ختم رسیدگی طی دادنامه شماره 100753 مورخ 1392/07/30 درخصوص دادخواست مشترک آقای ش. ع. و خانم ن. الف. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش و معرفی به محضر جهت اجرای
طلاق ضمن احراز رابطه زوجیت دایم فی مابین نظر به عدم تاثیر مساعی دادگاه در جهت حل اختلاف و ایجاد صلح و سازش و اینکه زوجین علاقه مند به زندگی مشترک با همدیگر نیستند و اصرار به
طلاق دارند گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه
طلاق صادر و اعلام می نماید و در ذیل رای قید نموده زوجه حامله نمی باشد و تمامی حقوق مالی خود را به زوج بذل نموده است و فرزند مشترک ندارند نوع
طلاق باین و مبارات است و شرایط صحت اجرای
طلاق را به عهده سردفتر نهاده است آقای ع. گ. با تقدیم وکالت نامه از سوی خانم ن. الف. و آقای ج. الف. از سوی آقای ش. ع. اعلام وکالت نموده اند وکیل زوجه از دادنامه صادره تجدیدنظرخواهی نموده و توافق بر
طلاق را ناشی از نتیجه گیری اشتباه عدم خون ریزی به هنگام زفاف و حمل آن بر عدم بکارت و ایجاد جو رعب وحشت و بیم از اتلاف جان و لطمه حیثیتی و شرافتی اعلام درحالی که پزشکان عدم خونریزی را ناشی از وضعیت خاص و ویژگی بکارت دانسته اند نه از عدم بکارت و لذا درخواست نقض دادنامه نخستین را نموده دادگاه تجدیدنظر در تاریخ 1393/03/21 وکیل تجدیدنظرخواه مبنای
طلاق را امر اشتباه و در اثر فشار تجدیدنظر خوانده اعلام که در لایحه مشروحا بدان اشاره رفته و زوج اعلام داشته زوجه باکره نبوده و با شخص دیگری رابطه داشته حتی اسم فرد مذکور را اعلام کرد و من او را می شناسم و به همین جهت درخواست
طلاق توافقی کردیم شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان ایلام با اعلام ختم رسیدگی برابر دادنامه شماره 0693 مورخ 1393/07/27 تجدیدنظرخواهی خانم ن. الف. با وکالت آقای ع. گ. نسبت به دادنامه شماره 92 – 753 صادره از دادگاه عمومی بخش شیروان که متضمن صدور گواهی عدم امکان سازش می باشد پس از درج اظهارات طرفین با بررسی اوراق و محتویات پرونده نظر به اینکه در دادخواست تقدیمی به علت و مبنای تقدیم دادخواست اشاره ای نشده و طرفین با توافق و بدون اجبار اقدام به تقدیم دادخواست نموده اند و اینکه رای صادره از حیث رعایت قواعد و مقررات دادرسی ایراد و اشکالی که موجبات نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته را فراهم نماید وجود ندارد لذا ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظر خواسته را تایید نموده است رای صادر در تاریخ 1393/8/14 ابلاغ و وکیل زوجه در تاریخ 93/8/19 از رای اخیرالذکر فرجام خواهی نموده است و لایحه ای در پنج برگ تنظیم و اشکالات دادنامه فرجام خواسته را اعلام می دارد 1- عدم رعایت قاعده حکومت امر قطعی کیفری در امور مدنی به لحاظ اینکه در امر تدلیس زوجه به موجب حکم قطعی تبریه گردیده است 2- عدم رعایت قاعده اقرار العقلاء چون زوج در شکواییه کیفری مبنا و علت بنایی توافق زوجیت بر
طلاق عدم بکارت زوجه بوده که نظریات پزشکی حاکی است زوجه سلامت کامل داشته و علت عدم خون ریزی نیز اعلام گردیده است 3- عدم رعایت مواد قانونی چون بطلان و فساد و کذب بودن توافق حاصله ثابت است لذا توافق معموله نیز باطل است با توجه به مراتب درخواست نقض دادنامه فرجام خواسته را نموده که به هنگام شور مجددا قرایت و مورد توجه قرار خواهد گرفت پرونده پس از طی مراحل قانونی به دیوان عالی کشور ارسال و رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. هییت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرایت گزارش آقای ج. ی عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: