در خصوص دادخواست خواهان خانم ز.الف. فرزند غ. با وکالت آقای الف.ص. و آقای غ.ش. به طرفیت خوانده آقای م.الف. به خواسته
نفقه گذشته از تاریخ 18/10/91 لغایت صدور حکم دادگاه پس از بررسی مجموع اوراق و محتویات پرونده و ملاحظه دادنامه شماره 301372 - 21/7/92 که به موجب دادنامه ی صادره دادخواست تمکین زوج به علت صدور حکم
طلاق رد گردیده که حسب مدارک ابرازی تاکنون وقوع
طلاق و اجرای صیغه
طلاق انجام نپذیرفته است که دادگاه با مداقه در
قانون مدنی ملاحظه می نماید
نفقه با عقد ثابت می شود و تا نشوز ثابت نشود
نفقه ساقط نمی گردد همچنین چنانچه زوجه مطالبه
نفقه را بنماید باید تمکین را اثبات کند زیرا تمکین شرط ثبوت
نفقه است و تا زوجه حصول این شرط را اثبات نکند طلب او ثابت نخواهد شد و از نظر مشهور فقها نشوز مسقط
نفقه مفهومی اعم از تمکین خاص است و آنچه بر زوجه واجب است چیزی بیش از این است و از نظر مشهور بر زن واجب است در اطاعت تام و تمام زوج باشد و تخلف از این امر از سوی زوجه علاوه بر ارتکاب گناه موجب سقوط حق
نفقه است و با توجه به تفسیر حقوقی ماده 1104
قانون مدنی مفهومی استنباط شده اعم از تمکین خاص است و دلالت بر لزوم همکاری زوجین در تشیید مبانی خانواده و تربیت اولاد مفهوم وظایف زوجیت است و هرگونه عدم همکاری خانوادگی مصداق نشوز است لذا دادگاه دعوی خواهان را ثابت و محمول بر صحت تشخیص نداده و دادگاه مستندا به ماده 1257
قانون مدنی حکم به رد دعوی خواهان صادر و اعلام می گردد رای صادره و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رییس شعبه 237 دادگاه عمومی خانواده 1 تهران ـ نورالهی