در خصوص دعوی خانم ف.ر. با وکالت خانم م.ن. به طرفیت آقای م.ح. با وکالت آقای الف.پ. و خانم س.ج. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش ملحض اظهارات خواهان بدین شرح است که در تاریخ 4/11/85 به عقد دایم خوانده درآمده و فرزند مشترکی ندارد زندگی مشترک از تاریخ وقوع عقد دریکی از اتاق های منزل پدری زوج آغازشده و با توجه به مخالفت خانواده زوج با ازدواج ایشان از ابتدای زندگی و به دلیل دخالت های بستگان دچار مشکلات و درگیری هایی بوده اند به نحوی که زوجه تا آستانه ی خودکشی نیز پیش رفته است نهایتا در تاریخ 1/2/87 پس از حدود یک سال و نیم زندگی مشترک و (ادعای) زندانی بودن دو ماهه زوجه در اتاق محل اقامت خود خوانده با تعهد تهیه منزل مستقل وی را به منزل مادرش برده و متعهد گردیده است که منزل مناسب و مستقلی را جهت سکونت وی فراهم نماید ولی علی رغم گذشت سه سال از زمان مذکور و محکومیت های متعدد زوج به پرداخت
نفقه معوقه همسرش که به دلیل عدم تهیه مقدمات تمکین وی بوده زوجه کماکان در حالت بلاتکلیفی بسر می برد لذا با توجه به مراتب تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش با توجه به عسر و حرج حاصله را داشته است متقابلا وکلای زوج در مقام دفاع اظهار نموده اند
نفقه با توجه به عدم تمکین زوجه حق قانونی و شرعی ایشان نمی باشد مضافا به اینکه
طلاق حق مرد است و درصورتی که خانم بخواهد درخواست
طلاق نماید باید عسر و حرج خود را ثابت کند یا چنانچه دادخواست به لحاظ عدم پرداخت
نفقه باشد اجبار مرد به پرداخت
نفقه امکان پذیر نباشد درحالی که اجبار موکل طبق پرونده های اجرایی
نفقه مسبوق سابقه بوده و منتج به پرداخت
نفقه در یک مورد شده است و در خصوص حکم قطعی بعدی نیز موکل و قصد پرداخت
نفقه را دارد ولی از زمان پرداخت اطلاعی نداریم با عنایت به محتویات پرونده نظر به اینکه طبق مفاد دادنامه های قطعی شماره 1420 - 26/11/87 و 772-13/6/90 شعبه 279 دادگاه خانواده خوانده طی دو مرحله به پرداخت مبلغ -/000/566/12 ریال به عنوان
نفقه معوقه همسرش از تاریخ 1/2/87 لغایت 26/11/87 و مبلغ -/000/440/46 ریال به عنوان
نفقه معوقه از تاریخ 16/12/87 لغایت 13/6/90 محکوم گردیده است که صرفا در خصوص دادنامه شماره 1420-26/11/87 پس از صدور حکم تقسیط شماره 1337-11/7/88 که بر مبنای ادعای بیکاری و عدم توان پرداخت هرگونه وجهی از جانب زوج و پس از صدور برگ جلب (طبق مفاد پرونده اجرایی کلاسه 88/279/24/ج) نهایتا زوجه موفق به وصول
نفقه معوقه خود در سال 89 گردیده است و با توجه به ادعاهای مکرر ناتوانی مالی از جانب زوج در پرونده ای مطروحه در شعبه 279 دادگاه خانواده که عینا در آراء صادره منعکس نمی باشد زمان وصول
نفقه معوقه دادنامه شماره 772-13/6/90 نیز از جانب وکلای زوج مشخص نگردیده از طرفی زوج و وکلای وی اعلام نموده اند که مشارالیه کماکان در منزل پدری خود اقامت داشته و توان تهیه منزل مستقلی برای سکونت همسرش را ندارد که این مسیله نیز به بلاتکلیفی سه ساله زوجه استمرار خواهد بخشید و عدم برخورداری زوجه از
نفقه در حد شیونات خود و مفارقت جسمانی طولانی مدت بین ایشان که ناشی از عدم استطاعت مالی زوجه در تامین مسکن و
نفقه همسرش نمی باشد عرفا و عادتا موجبات عسر و حرج زوجه که زن جوانی است را فراهم نموده و استمرار وضعیت موجبات ایجاد مفسده را مهیا خواهد کرد لذا ضمن احراز عسر و حرج زوجه مستندا به ماده 1130
قانون مدنی گواهی عدم امکان سازش صادر و اعلام می گردد. خواهان می تواند ضمن مراجعه به یکی از دفاتر رسمی
طلاق با بذل 5 عدد سکه تمام بهار آزادی از
مهریه اش خود را به
طلاق خلعی مطلقه نماید و در صورت عدم حضور زوج در دفتر
طلاق حاکم ولی ممتنع بوده و نسبت به
طلاق زوجه و قبول بذل از ناحیه زوج اقدام خواهد نمود. رای صادره حضوری و ظرف مدت 20 روز قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است.
دادرس شعبه 276 دادگاه خانواده تهران ـ دهقانی