در خصوص دادخواست غ.ش. به طرفیت ت.ج. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش با توجه به محتویات پرونده و سند نکاحیه ثبتی که حکایت از وجود علقه زوجیت بین طرفین از تاریخ 11/2/1354 را دارد و دادخواست تقدیمی و اظهارات خواهان دایر بر اینکه به لحاظ عدم تمکین زوجه و اینکه سه سال منزل مشترک را ترک کرده است ادامه زندگی مشترک مقدور نمی باشد که به دادنامه شماره 1292-28/7/89 صادره از شعبه 45 دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران که در تایید دادنامه شماره 1042-13/5/89 صادره از دادگاه شعبه محترم 237 خانواده یک تهران دایر بر الزام خوانده به تمکین استناد نموده است و با توجه به اظهارات خوانده که بدون دلیل از منزل رفته است و خواهان وی را مورد
ضرب و جرح قرار می داد و حاضر به
طلاق نیست النهایه دادگاه با عنایت به حدیث نبوی ال
طلاق بید من اخذ بالساق و ماده 1133
قانون مدنی که اختیار
طلاق را به مرد داده است و اینکه علی رغم تلاش دادگاه و داوران جهت سازش دعوی منتهی به مصالحه نشده است دادگاه خواسته را وارد دانسته و به استناد مواد 1133 1143 و 1144 از
قانون مدنی و ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به
طلاق مصوب 1371 مجمع تشخیص مصلحت نظام گواهی عدم امکان سازش را صادر می نماید. با توجه به وضعیت سنی خوانده نوع
طلاق باین یایسه می باشد. طرفین فرزند مشترک ندارند و این
طلاق فاقد عده است. در خصوص حقوق مالی خوانده با توجه به اینکه خوانده
مهریه خویش را حسب دادنامه شماره 701648 - 27/7/89 صادره از شعبه 237 دادگاه خانواده یک تهران جداگانه اقدام نموده است دادگاه مواجه با تکلیفی نیست و حسب اظهارات خوانده که از
جهیزیه وی یک تخته فرش و یک سرویس چینی و یک سرویس بلور ناقص مانده است خواهان ملزم به استرداد این وسایل به خوانده می باشد و با توجه به مراتب فوق الذکر که دلالت بر عدم تمکین و ناشزه بودن خوانده را دارد دادگاه وی را مستحق
نفقه یا اجرت المثل و نحله نمی داند. اعتبار دادنامه مذکور سه ماه پس از ابلاغ می باشد. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رییس شعبه 253 دادگاه عمومی خانواده تهران ـ حجت نیا