درخصوص دادخواست ع.ب. فرزند ع. با وکالت الف.ک. به طرفیت ف.ر. فرزند ع. با وکالت م.ف. با توجه به محتویات پرونده و سند نکاحیه ثبتی که حکایت از وجود علقه زوجیت بین طرفین از تاریخ 17/6/1390 را دارد و دادخواست تقدیمی و اظهارات وکیل خواهان و خواهان دایر بر این که به لحاظ سوء رفتار خوانده ادامه زندگی مشترک مقدور نمی باشد و خواهان [خواستار]
طلاق می باشد که وکیل خوانده ضمن تکذیب ادعای خواهان مخالفت موکل خویش را با
طلاق اعلام نموده و اینکه در صورت صدور حکم
طلاق خواهان می بایست حقوق مالی خوانده را پرداخت نماید. النهایه دادگاه با توجه به مراتب فوق و حدیث نبوی «ال
طلاق بید من اخذ بالساق»; و ماده 1133
قانون مدنی که اختیار
طلاق را به مرد داده است و این که علی رغم تلاش دادگاه و داوران جهت سازش دعوی منتهی به مصالحه نشده است. دادگاه خواسته را وارد دانسته و به استناد مواد 1133 و 1143و1144 از
قانون مدنی گواهی عدم امکان سازش را صادر و اعلام می نماید. در خصوص نوع
طلاق با توجه به اظهارات زوج که رابطه زناشویی برقرار نشده است که وکیل خوانده ادعا نموده با موکل وی از دبر نزدیکی صورت گرفته است و دادگاه زوجه را برای بررسی وضعیت بر قراری رابطه زناشویی به پزشکی قانونی معرفی نموده است که درگواهی مذکور آمده است پرده بکارت بدون پارگی می باشد و در نزدیکی از دبر نیز بطور قطع دلیلی بر ایجاد رابطه زناشویی نمی باشد. لذا به لحاظ دوشیزه بودن زوجه نوع
طلاق باین غیر مدخوله می باشد. درخصوص حقوق مالی زوجه خواهان موظف به پرداخت
نصف مهریه خوانده شامل 62 سکه تمام طلا و نصف هزینه سفر حج عمره می باشد. ضمنا خواهان موظف به
استرداد جهیزیه زوجه است و با توجه به این که زوجه از تاریخ 15/3/91 در منزل پدرش بسر می برد که زوج اذعان داشته وی زوجه را به منزل پدرش برده است؛ خواهان موظف به پرداخت
نفقه زوجه از تاریخ 15/3/91 تا زمان اجرای صیغه
طلاق ماهانه 000/500/2 ریال می باشد و با عنایت به تقاضای وکیل زوجه خواهان موظف به پرداخت مبلغ دو میلیون ریال اجرت المثل بابت سه ماه زندگی مشترک به خوانده می باشد. اعتبار دادنامه مذکور سه ماه پس از ابلاغ می باشد. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رییس شعبه 253 دادگاه عمومی خانواده تهران - حجت نیا