نظریه مشورتی شماره 7/99/990

نظریه مشورتی شماره 7/99/990

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 7/99/990


شماره نظریه:
7/99/990

شماره پرونده:
99-235-990 ک

تاریخ نظریه:
1399/07/28

استعلام
چنانچه دادگاه بدوی به عنوان شعبه صادرکننده حکم قطعی در اجرای ماده 50 قانون مجازات اسلامی به درخواست دادستان یا قاضی اجرای احکام کیفری مدت تعلیق را به جهت عدم تبعیت محکوم از دستورهای دادگاه افزایش دهد یا لغو کند آیا رای صادره قطعی است یا قابل تجدیدنظرخواهی می باشد؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
افزایش مدت تعلیق یا لغو قرار تعلیق در اجرای مقررات ماده 50 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 به علت عدم تبعیت محکوم از دستورهای دادگاه بدون عذر موجه در مدت تعلیق صرفا یک تصمیم قضایی در حوزه اجرای آراء است و رای به مفهوم اصطلاحی آن تلقی نمی شود؛ لذا موضوع تجدید نظرخواهی نسبت به آن نیز منتفی است و در تبصره 2 ماده 427 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 نیز از جمله قرارهای قابل تجدید نظر ذکر نشده است.

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 50 ـ چنانچه محکومی که مجازات او معلق شده است در مدت تعلیق بدون عذر موجه از دستورهای دادگاه تبعیت نکند دادگاه صادرکننده حکم قطعی می تواند به درخواست دادستان یا قاضی اجرای احکام برای بار اول یک تا دو سال به مدت تعلیق اضافه یا قرار تعلیق را لغو نماید. تخلف از دستور دادگاه برای بار دوم موجب الغای قرار تعلیق و اجرای مجازات می شود.

مشاهده ماده 50 قانون مجازات اسلامی

ماده 427 ـ آراء دادگاههای کیفری جز در موارد زیر که قطعی محسوب می شود حسب مورد در دادگاه تجدید نظر استان همان حوزه قضایی قابل تجدید نظر و یا در دیوان عالی کشور قابل فرجام است: الف ـ جرایم تعزیری درجه هشت باشد. ب ـ جرایم مستلزم پرداخت دیه یا ارش درصورتی که میزان یا جمع آنها کمتر از یک دهم دیه کامل باشد. تبصره 1 ـ در مورد مجازات های جایگزین حبس معیار قابلیت تجدید نظر همان مجازات قانونی اولیه است. تبصره 2 ـ آراء قابل تجدید نظر اعم از محکومیت برائت یا قرارهای منع و موقوفی تعقیب اناطه و تعویق صدور حکم است. قرار رد درخواست واخواهی یا تجدید نظرخواهی درصورتی مشمول این حکم است که رای راجع به اصل دعوی قابل تجدید نظر خواهی باشد.

مشاهده ماده 427 قانون آیین دادرسی کیفری

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM