نظریه مشورتی شماره 7/99/28

نظریه مشورتی شماره 7/99/28

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 7/99/28


شماره نظریه:
7/99/28

شماره پرونده:
99-16/10-28 ح

تاریخ نظریه:
1399/02/22

استعلام
در برخی پرونده ها راننده مقصر حادثه که مصدوم و یا متوفی است فاقد گواهی نامه مجاز برای رانندگی است با عنایت به این که اولا مورد از موارد پرداخت دیه از صندوق بیت المال نمی باشد ثانیا بر اساس ماده 17 قانون بیمه اجباری خسارات وارده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 1395 مورد از موارد عدم پرداخت بدون قید و شرط دیه در حق زیان دیده نیست. ثالثا بر اساس ماده 15 از قانون اخیرالذکر که اشعار می دارد در موارد زیر بیمه گر مکلف است بدون هیچ قید و شرطی و اخذ تضمین خسارت زیان دیده را پرداخت کند و پس از آن می تواند به قائم مقامی زیان دیده از طریق مراجع قانونی برای باز یافت تمام یا بخشی از وجوه پرداخت شده است به شخصی که موجب خسارت شده مراجعه کند و به موجب بند «پ» ماده فوق این امر منصرف از راننده ای است که خود مقصر و زیان دیده و در حین حال فاقد گواهی نامه مجاز است نتیجه آن که در هیچ یک از قوانین مرتبط با تصادفات رانندگی اشاره ای به لزوم دارا بودن گواهی نامه برای راننده مقصر حادثه نشده است جهت پرداخت دیه نشده است. بر این اساس اولا آیا بیمه گر موظف به پرداخت دیه به زیان دیده مقصر حادثه با وصف فقدان گواهی نامه رانندگی است؟ آیا مورد از موارد شمول تبصره ماده 85 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 است؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
1- با توجه به ماده 7 آیین¬نامه اجرایی ماده 3 قانون بیمه اجباری خسارات وارده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه (بیمه حوادث راننده مسبب حادثه) مصوب 28/4/1396 هیات وزیران و ماده 15 قانون یاد شده در صورتی که راننده مقصر فاقد گواهینامه رانندگی باشد از شمول تعهدات موضوع ماده 3 این قانون خارج است. بنابراین پرداخت دیه به راننده فاقد گواهینامه رانندگی که در وقوع حادثه مقصر شناخته شده و یا به اولیای دم وی منتفی است. همچنین پرداخت دیه به راننده مقصر حادثه با توجه به این که شخص ثالث محسوب نمی¬شود از شمول پرداخت دیه توسط صندوق تامین خسارت های بدنی موضوع ماده 21 قانون مذکور خارج است. بدیهی است در صورتی که راننده مقصر پوشش بیمه¬ای حوادث منجر به خسارات بدنی به راننده مسبب و مقصر را خریداری کرده باشد موضوع تابع قرارداد وی با شرکت بیمه است. 2- با توجه به آن چه در بند فوق آورده شد در فرض سوال که زیان دیده منحصر در راننده مسبب حادثه فاقد گواهینامه رانندگی است از آن جا که پرداخت دیه حسب مورد به راننده مذکور یا اولیای دم وی منتفی است موجبی برای اعمال تبصره یک ماده 85 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 نیست.

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 85 ـ در مواردی که دیه باید از بیت ‏المال پرداخت شود پس از اتخاذ تصمیم قانونی راجع به سایر جهات پرونده به دستور دادستان برای صدور حکم مقتضی به دادگاه ارسال می شود. تبصره 1 ـ حکم این ماده در مواردی که پرونده با قرار موقوفی تعقیب یا با هر تصمیم دیگری در دادسرا مختومه می شود اما باید نسبت به پرداخت دیه تعیین تکلیف شود نیز جاری است. (الحاقی 24/03/1394) تبصره 2 ـ در مواردی که مسئولیت پرداخت دیه متوجه عاقله است در صورت وجود دلیل کافی و با رعایت مقررات مربوط به احضار به وی اخطار می شود برای دفاع از خود حضور یابد پس از حضور موضوع برای وی تبیین و اظهارات او اخذ می شود. هیچ یک از الزامات و محدودیتهای مربوط به متهم در مورد عاقله قابل اعمال نیست. عدم حضور عاقله مانع از رسیدگی نیست. (الحاقی 24/03/1394)

مشاهده ماده 85 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده 17 ـ در صورت فوت بیمه گذار یا انتقال موضوع بیمه به دیگری اگر ورثه یا منتقل الیه کلیه تعهداتی را که به موجب قرارداد به عهده بیمه گذار بوده است در مقابل بیمه گر اجراء کند عقد بیمه به نفع ورثه یا منتقل الیه به اعتبار خود باقی می ماند معهذا هر یک از بیمه گر یا ورثه یا منتقل الیه حق فسخ آن را نیز خواهند داشت. بیمه گر حق دارد در ظرف سه ماه از تاریخی که منتقل الیه قطعی موضوع بیمه تقاضای تبدیل بیمه نامه را به نام خود می نماید عقد بیمه را فسخ کند. در صورت انتقال موضوع بیمه به دیگری ناقل مسئول کلیه اقساط عقب افتاده وجه بیمه در مقابل بیمه گر خواهد بود. لیکن از تاریخی که انتقال را به بیمه گر به موجب نامه سفارشی یا اظهارنامه اطلاع می دهد نسبت به اقساطی که از تاریخ اطلاع به بعد باید پرداخته شود مسئول نخواهد بود. اگر ورثه یا منتقل الیه متعدد باشند هر یک از آنها نسبت به تمام وجه بیمه در مقابل بیمه گر مسئول خواهد بود.

مشاهده ماده 17 قانون بیمه

ماده 3 ـ در بیمه نامه باید امور ذیل به طور صریح قید شود: 1 ـ تاریخ انعقاد قرارداد. 2 ـ اسم بیمه گر و بیمه گذار. 3 ـ موضوع بیمه. 4 ـ حادثه یا خطری که عقد بیمه به مناسبت آن به عمل آمده است. 5 ـ ابتداء و انتهای بیمه. 6 ـ حق بیمه. 7 ـ میزان تعهد بیمه گر در صورت وقوع حادثه.

مشاهده ماده 3 قانون بیمه

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM