نظریه مشورتی شماره 2393/95/7

نظریه مشورتی شماره 2393/95/7

مجموعه کامل نظریات مشورتی

نظریه مشورتی شماره 2393/95/7


شماره نظریه:
2393/95/7

شماره پرونده:
1437-1/168-95

تاریخ نظریه:
1395/09/28

استعلام
بر اساس تبصره 2 ذیل ماده 406 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 4/12/1392 در صورت واخواهی محکوم علیه از حکم غیابی متهم تحت الحفظ به همراه پرونده به دادگاه صادر کننده حکم اعزام می شود با توجه به قسمت اخیر تبصره اخذ تامین یا تجدید نظر در تامین قبلی توسط دادگاه در صورت اقتضاء) 1- در صورتی که قبلا در مرحله تحقیقات مقدماتی تامین متناسب کیفری اخذ شده است آیا مجوزی برای آزادی متهم در صورت واخواهی نزد قاضی اجرای احکام وجود دارد؟ 2- آیا قاضی اجرای احکام کیفری اختیار اخذ تامین بالمباشره یا از طریق اعطای نیابت به سایر دادسرا ها را خواهد داشت؟ در این صورت تکلیف قانونی مرجع مجری نیابت چیست؟ 3- در صورتی که محکوم علیه در حوزه دادسرای مجری نیابت به جهات دیگر در بازداشت باشد و وفق مقررات از حکم غیابی واخواهی نماید در صورتی که عقیده بر لزوم اخذ تامین توسط دادگاه داشته باشیم و توجه به عدم امکان اعزام فرد زندانی به هر دلیلی به حوزه معطی نیابت و احتمال آزادی وی از زندان و بیم فرار مراجع معطی و مجری نیابت با چه تکلیف قانونی مواجه می باشند؟/ب

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
1-با توجه به تصریح تبصره 2 ماده 406 قانون آیین دادرسی کیفری 1392مبنی بر این که"دادگاه در صورت اقتضا نسبت به اخذ تامین....اقدام می¬کند" در فرض سوال که محکوم¬علیه غیابی دارای تامین متناسب می¬باشد مجوزی برای تداوم بازداشت وی پس از واخواهی وجود ندارد و باید آزاد شود. بدیهی است چنانچه با اجرای رای غیابی از تامین ماخوذه رفع اثر شده باشد باید برابر تبصره یادشده از محکوم¬علیه تامین اخذ گردد. 2-با اعتراض محکو¬م¬علیه غایب به حکم غیابی اجرای حکم باید موقتا و تا پایان رسیدگی به واخواهی او متوقف بماند و چنانچه قبلا از متهم تامینی اخذ نشده باشد با توجه به این که مقامات دادسرا و اجرای احکام دراین حالت حق اخذ تامین از محکوم¬علیه را ندارند بنابراین قاضی اجرای احکام کیفری یا مجری نیابت وظیفه¬ای جز انعکاس درخواست واخواهی محکوم¬علیه با اعزام وی به دادگاه مزبور ندارد. 3-نظر به این که اخذ تامین از محکوم¬علیه غیابی از وظایف دادگاه می¬باشد بنابراین مراجع مجری حکم و نیز مجری نیابت در خصوص اجرای رای در فرض سوال تکلیفی غیر از گزارش واخواهی محکوم¬علیه و نیز عدم امکان اعزام وی به علت زندانی¬بودن به جهات دیگر به دادگاه ذیربط ندارد و دادگاه یادشده از جمله می¬تواند با اعطای نیابت به دادگاهی که محکوم¬علیه غیابی در حوزه قضایی آن دادگاه بازداشت می¬باشد انجام اقدامات لازم را درخواست کند./

منبع
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

مواد مرتبط با این نظریه مشورتی

ماده 406 ـ در تمام جرایم به استثنای جرایمی که فقط جنبه حق اللهی دارند هرگاه متهم یا وکیل او در هیچیک از جلسات دادگاه حاضر نشود یا لایحه دفاعیه نفرستاده باشد دادگاه پس از رسیدگی رای غیابی صادر می کند. در اینصورت چنانچه رای دادگاه مبنی بر محکومیت متهم باشد ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ واقعی قابل واخواهی در همان دادگاه است و پس از انقضای مهلت واخواهی برابر مقررات حسب مورد قابل تجدید نظر یا فرجام است. مهلت واخواهی برای اشخاص مقیم خارج از کشور دو ماه است. تبصره 1 ـ هرگاه متهم در جلسه رسیدگی حاضر و در فاصله تنفس یا هنگام دادرسی بدون عذر موجه غائب شود دادگاه رسیدگی را ادامه می دهد. در اینصورت حکمی که صادر می شود حضوری است. تبصره 2 ـ حکم غیابی که ظرف مهلت مقرر از آن واخواهی نشود پس از انقضای مهلت های واخواهی و تجدید نظر یا فرجام به اجراء گذاشته می شود. هرگاه حکم دادگاه ابلاغ واقعی نشده باشد محکوم علیه می تواند ظرف بیست روز از تاریخ اطلاع واخواهی کند که در این صورت اجرای رای متوقف و متهم تحت الحفظ به همراه پرونده به دادگاه صادرکننده حکم اعزام می شود. این دادگاه در صورت اقتضاء نسبت به اخذ تامین یا تجدید نظر در تامین قبلی اقدام می کند. تبصره 3 ـ در جرایمی که فقط جنبه حق اللهی دارند هرگاه محتویات پرونده مجرمیت متهم را اثبات نکند و تحقیق از متهم ضروری نباشد دادگاه می تواند بدون حضور متهم رای بر برائت او صادر کند.

مشاهده ماده 406 قانون آیین دادرسی کیفری

مرجع خدمات حقوقی وکیلیک

VAKILIK.COM