در تاریخ 7/10/1392 آقای ر.ز. با وکالت بانوان ف.الف. و ح.ل. به استناد تصویر مصدق سند ازدواج شماره.. .- 4/6/1384 دفتر ازدواج شماره 281 حوزه ثبتی تهران که بهصورت قطع کوچک و تقریبا ناخوانا تهیه شده است دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش به طرفیت خانم م.ک. تقدیم و وکلای خواهان توضیح می دهند موکل در تاریخ 4/6/1384 با خوانده ازدواج نموده و حاصل این ازدواج یک دختر است موکل در وضعیت فعلی قادر به ادامه زندگی مشترک نمی باشد لذا با تقدیم دادخواست تقاضای رسیدگی و صدور رای وفق خواسته را داریم شعبه 274 دادگاه عمومی خانواده تهران به موضوع رسیدگی و در تاریخ 28/10/1392 با حضور و وکیل خواهان و خوانده تشکیل جلسه می دهد وکیل خواهان توضیح می دهد تقاضا به شرح دادخواست می باشد
مهریه زوجه طی آراء صادره قطعی شده که موکل دارد آن را به پرداخت می کند موکل
حضانت فرزند مشترک را می خواهد خوانده منزل مشترک را ترک کرده و گاهی خود را با آمدن به منزل شوهرش حاضر به تمکین نشان می دهد ولی تمکین ندارد و ناشزه است زوجه اظهار می دارد دفاع اینجانب به شرح لایحه تقدیمی است و حاضر به
طلاق نیستم دادگاه قرار ارجاع امر به داوری را صادر می کند و اجرای داوری را به واحد داوری مجتمع قضایی شهید مفتح واگذار می نماید داوران زوجین نظریه خود را تقدیم دادگاه می کنند دادگاه در تاریخ 4/12/1392 با حضور زوج و وکیل او و زوجه تشکیل جلسه می دهد و توضیح می دهد در مورد
مهریه چون قسطی شده دادگاه مواجه با تکلیفی نیست و در خصوص سایر مسایل مالی ابتداء اجرت المثل با پیشنهاد دادگاه طرفین تصالح کردند که برای هر سال مبلغ هشتصد و پنجاه هزار تومان به مدت 6 سال و در خصوص
نفقه ایام عده زوجین توافق کرد مبلغ یک میلیون و پانصد هزار تومان به زوجه پرداخت گردد و
حضانت فرزند مشترک به نام علی 6 ساله زوج تقاضای
حضانت وی را نموده و گفته است والدین وی که متولد 1334 و 1342 می باشند می توانند فرزندم را نگهداری کنند و برای مادر زمان ملاقات تعیین می گردد
جهیزیه در منزل مشترک می باشد و طرفین توافق نمودند اقلام آن به زوجه مسترد گردد - دادگاه توضیح می دهد با توجه به وصول نظریه داوری مبنی بر عدم امکان سازش و تعیین تکلیف در مورد امور مالی و
حضانت فرزند مشترک دادگاه پایان رسیدگی را اعلام و طی رای شماره 1826- 4/12/1392 با شرح دعوای وکلای خواهان و درج اظهارات زوجین و توافق آنان در امور مالی و
حضانت فرزند مشترک و
تقسیط مهریه و نظرات داوران و احراز رابطه زوجیت دعوای خواهان را ثابت دانسته و به استناد ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به
طلاق (به استناد بند 8 ماده 58 قانون حمایت خانواده مصوب 1/12/1391 مصوب مجلس شورای اسلامی بهجز بند (ب) آن ماده استنادی نسخ شده است) گواهی عدم امکان سازش بین زوجین را صادر و اعلام می دارد و توضیح می دهد زوج ظرف سه ماه پس از قطعیت رای می تواند به یکی از دفاتر رسمی
طلاق مراجعه و
طلاق رجعی نوبت اول را ثبت کند 1-
مهریه طی حکم جداگانه تعیین تکلیف شده است 2- اجرت المثل کارهایی که به عهده زوجه نبوده و نامبرده آن را انجام داده در مدت 6 سال سالی هشتصد و پنجاه هزار تومان از سوی زوج به زوجه پرداخت می شود 3-
نفقه ایام عده یک میلیون و پانصد هزار تومان توافق شده که زوج آن را به زوجه تسلیم نماید 4-
حضانت فرزند مشترک 6 ساله بهنام ع. به پدر واگذار می شود و برای مادر زمان ملاقات تعیین می گردد پس از ابلاغ رای زوجه نسبت به آن تجدیدنظرخواهی می کند و عمده اعتراض او در خصوص
حضانت فرزند مشترک است که تا 7 سالگی نگهداری وی را حق خود می داند. شعبه 26 دادگاه تجدیدنظر استان تهران به موضوع رسیدگی و طی رای شماره 237-20/2/1393 با شرح مفاد دادخواست تجدیدنظرخواهی و مدافعات تجدیدنظر خوانده به استناد مواد 379 و 368 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب سال 1379 رای تجدیدنظرخواسته را تایید و استوار می نماید رای در تاریخ 31/2/1393 به زوجه ابلاغ و نامبرده در تاریخ 19/3/1393 نسبت به آن فرجام خواهی می کند که پرونده پس از تبادل لوایح به دیوانعالیکشور ارسال و برای رسیدگی به این شعبه ارجاع می گردد و عمده اعتراض فرجام خواه در مورد
حضانت فرزند مشترک می باشد و توضیح می دهد برای
حضانت فرزند دختر با پدرش توافقی نکرده ام.