در خصوص الف) دعوی
موقوفه تکیه به تصدی اداره اوقاف و امور خیریه لواسان با سرپرستی آقای ح.ن. و نمایندگی قضایی آقای م.پ. به طرفیت آقای س.م. با وکالت خانم الف.ر. و آقای م.ش. به خواسته تخلیه یک قطعه زمین مزروعی به مساحت 667 مترمربع از پلاک 346 از 23 اصلی از
موقوفه تکیه (ناران) و در خصوص ب) دعوی تقابل آقای س.م. با وکالت خانم الف.ر. و آقای م.ش. به خواسته دعوی تقابل در پرونده کلاسه 930056 شعبه یک دادگاه عمومی حقوقی لواسانات به خواسته الزام خوانده به تمدید
قرارداد اجاره با توجه به دارا بودن حق زارعانه بدین شرح که (اجمالا) خواهان دعوی اصلی مدعی است که خوانده به موجب
قرارداد شماره 1810 مورخ 2/10/1387 مستاجر خواهان بوده و با عنایت به اینکه مدت 3 ساله
اجاره که در حال حاضر منقضی گردیده و خوانده از تخلیه خودداری نموده لذا با طرح این دادخواست از دادگاه دادخواهی نموده و درخواست تخلیه مستاجر را نموده است و نماینده قضایی خواهان در جلسه رسیدگی در توجیه خواسته خود و در پاسخ به دعوی تقابل مدعی شدند که مستاجر برابر بند یک و 8
قرارداد اجاره حق تبدیل
مورد اجاره را نداشته و فاقد هرگونه حق است و مستاجر بند 8
قرارداد را قبول نموده است که هیچ حقی ندارد؛ و اجمالا خواسته تقابل خوانده دعوی اصلی بدین شرح است که وکلای خواهان تقابل مدعی هستند که موکل آن ها مستاجر اوقاف بوده و مدت رابطه استیجاری به پایان رسیده و طبق عرف اداره اوقاف مستاجر قصد تمدید رابطه استیجاری و تبدیل کاربری زمین از مزروعی به باغ و مسکونی را داشته است که با توجه به احضاریه اداره خوانده به موکل و نظر به اینکه کاربری ملک به باغ ویلا تغییر پیداکرده بود از ایشان دعوت به عمل آمد تا نسبت به پرداخت حقوق
موقوفه جهت
تنظیم قرارداد اجاره جدید با کاربری مذکور اقدام نماید که موکل به این اداره مراجعه و درخواست تمدید رابطه استیجاری و مقدمتا تعیین حقوق
موقوفه و پرداخت
اجاره بها را می نماید ولی علی رغم درخواست کتبی خواهان تقابل پاسخی از جانب اداره اوقاف داده نمی شود حال با توجه به حقوق مکتسبه شرعی و قانونی موکل نسبت به
مورد اجاره و اولویت داشتن وی در تمدید رابطه استیجاری ضمن رد ادعای تخلیه از دادگاه درخواست دادخواهی و صدور حکم به شرح خواسته را نموده و در جلسه رسیدگی تکرار خواسته نموده و احد از وکلای خواهان تقابل می گویند: علاوه بر دارا بودن موکلشان نسبت به حقوق مکتسبه آمادگی خود را جهت تمدید رابطه استیجاری و پرداخت کلیه حقوق اوقاف نمودند دادگاه با عنایت به اینکه 1 - وجود رابطه استیجاری فی مابین طرفین امری مسلم و محرز بوده 2 - به وجود رابطه استیجاری خدشه ای از جانب طرفین وارد نگردیده 3 - مدت رابطه استیجاری 3 ساله بوده (1/7/87 لغایت 31/6/90) و منقضی گردیده است 4 - خواهان (اوقاف) مراتب عدم رضایت خود را نسبت به تصرفات مستاجر در
مورد اجاره (زمین مزروعی) با طرح دادخواست اعلام نموده 5- در بند 1
قرارداد اجاره به اینکه
مورد اجاره خصوصا به جهت زراعت
اجاره داده شده اشاره شده 6- در بند 8
قرارداد اجاره صراحتا این نکته شرط گردیده که «مستاجر متعهد است در انقضاء مدت یا لدی الفسخ
مورد اجاره را همانطوریکه تحویل گرفته تحویل نماید و حق مطالبه آب و گل و حقوق زارعانه و
حق ریشه و دسترنج را ندارد»; 7- به موجب بند 9
قرارداد اجاره تمدید رابطه استیجاری پس از پایان رابطه منوط به توافق طرفین گردیده که دادگاه با توجه به طرح دادخواست موجر این توافق را ملاحظه ننموده است 8- الزام اوقاف به
تنظیم قرارداد اجاره خارج از اختیارات این دادگاه و برخلاف مصلحت
موقوفه عام بوده که متولی آن اوقاف است می باشد فلذا دادگاه با توجه به موارد صدر الاشاره و با عنایت به اصل صحت قراردادی و قاعده المومنون عند الشروطهم و اصل الزم آور بودن عقود و قراردادها الف) دعوی خواهان اصلی را وارد دانسته و مستند به مواد 10 و 81 و 219 و 223 و 234 و 494 و 1301 از
قانون مدنی و بند 1 از ماده 1 قانون تشکیلات و اختیارات سازمان حج و اوقاف و امور خیریه و مواد 2 و 198 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مبادرت به صدور
حکم به تخلیه خوانده دعوی اصلی - آقای س.م. - از عرصه یک قطعه زمین مزروعی به مساحت 667 مترمربع از پلاک 346 از 23 اصلی (
موقوفه تکیه ناران) در حق خواهان می نماید و ب) و با توجه به موارد فوق دعوی تقابل را وارد ندانسته و مستندا به مواد 1257 و 1301 از
قانون مدنی و مواد 2 و 197 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مبادرت به صدور حکم به بطلان دعوی تقابل می نماید. احکام صادرشده حضوری محسوب و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
دادرس شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی لواسانات ـ پورمریدی