در تاریخ 25/7/1391 آقای م.ص. با وکالت خانم ک.ف. و آقای ب.ق. وکلای پایه یک دادگستری به استناد تصویر مصدق رونوشت سند ازدواج شماره 5056-22/6/1376 دفتر ازدواج و تصویر مصدق شناسنامه دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه
طلاق به طرفیت خانم پ.م. تقدیم و وکلای خواهان توضیح می دهند موکل در تاریخ 22/6/1376 با خوانده ازدواج دایم نموده است مدتی است خوانده سر ناسازگاری را گذاشته و نسبت به موکل فحاشی و حسب گواهی پزشکی او را زده است لذا موکل حاضر است حقی که قانون برای زوجه جهت
طلاق در نظر گرفته است آن را پرداخت نموده و زنش را
طلاق بدهد لذا با تقدیم دادخواست تقاضای رسیدگی را داریم شعبه 281 دادگاه عمومی خانواده تهران به موضوع رسیدگی و آقایان م.س. و ح.ک. وکلای پایه یک دادگستری با تقدیم وکالت نامه خود را وکیل زوجه معرفی می کنند خانم ک.ف. طی لایحه مورخ 17/10/1391 از وکالت خواهان استعفاء می کند آقای ب.ق. احد از وکلای خواهان که اختیار حق توکیل به غیر را داشته با تقدیم وکالت نامه خانم ها الف.ب. و ن.ع. را برای سهولت کار آن ها را وکیل زوج معرفی می کند دادگاه در تاریخ 24/10/1391 با حضور وکیل خواهان تشکیل جلسه می دهد نامبرده اظهار می دارد دعوا به شرح دادخواست می باشد و زوجین یک پسر 4 ساله مشترک دارند -
مهریه زوجه 500 عدد سکه بهار آزادی است موکل در زیر زمین خانه زندگی می کند مقداری از
جهیزیه زوجه باقیمانده است که می تواند آن ها را ببرد دادگاه قرار ارجاع امر به داوری را صادر می کند داور زوج در تاریخ 14/11/1391 نظر خود را تقدیم دادگاه می کند داور زوجه که از سوی دادگاه انتخاب شده بود در تاریخ 5/12/1391 نظر خود را به دادگاه ارسال می دارد وکیل خوانده طی لایحه تقدیمی صورتی از اموال زوج را تقدیم دادگاه نموده و تقاضای اجرت المثل و تنصیف اموال زوج را می نماید ولی طی لایحه مورخ 14/2/1392 آقای م.س. وکیل زوجه به دادگاه اعلام می کند چون نظر به اینکه نظر دادگاه بر این است اجرت المثل و تنصیف دارایی در دعوای
طلاق از ناحیه زوج قابل جمع نیستند لذا بالاجبار و در مقام تخییر الزامی بین این دو حق فعلا درخواست اجرت المثل ایام زندگی مشترک موکل را می نمایم (ص 66 پرونده) دادگاه برای تعیین
نفقه ایام عده و اجرت المثل زمان زوجیت مشترک طرفین دعوا و در تاریخ 14/2/1392 قرار ارجاع امر به کارشناس را صادر می کند کارشناس منتخب طی نظریه مورخ 7/5/1392 با شرح زندگی مشترک زوجین و تاریخ شروع زندگی و تحصیلات آنان و با در نظر گرفتن کمک زوجه در مطب زوج و نگهداری فرزند مشترک میزان اجرت المثل ایام زندگی مشترک را مبلغ 000/000/140 ریال و
نفقه ایام عده
طلاق را ماهانه مبلغ 000/000/6 ریال تعیین و اعلام می کند وکیل خوانده طی لایحه مورخ 13/5/1392 نسبت به نظریه کارشناسی و در نظر نگرفتن
نفقه فرزند مشترک بنام ر. اعتراض می کند و تقاضای ارجاع امر به هییت کارشناسان را می نماید دادگاه پایان رسیدگی را اعلام و طی رای شماره 801-30/5/1392 با شرح دعوای خواهان و احراز رابطه زوجیت و نظرات داوران و نظریه کارشناس و اینکه وکیل خوانده طی لایحه شماره 368-14/2/1392 از درخواست تنصیف دارایی زوج در ایام زندگی مشترک انصراف داده درحالی که قبلا حسب لایحه مفصلی هم اجرت المثل دوران زندگی و تنصیف دارایی را خواسته بود و در مورد اعتراض به نظریه کارشناس دلیلی برای ارجاع موضوع به هییت کارشناسان اقامه ننموده است لذا دعوای خواهان را ثابت دانسته و به استناد مواد 1133 (اصلاحی) و 1143 و 1145 قانون مدنی گواهی عدم امکان سازش زوجین را صادر می نماید و اجرای صیغه
طلاق را موکول به
پرداخت مهریه زوجه به میزان 500 عدد سکه تمام بهار آزادی و اجرت المثل به مبلغ چهارده میلیون تومان و مبلغ یک میلیون و هشت صد هزار تومان به صورت نقد به عنوان
نفقه ایام عده می نماید و
حضانت فرزند مشترک 4 ساله پسر را تا 7 سالگی به مادر واگذار نموده و برای پدر زمان ملاقات تعیین می کند و گواهی پزشکی در مورد باردار بودن یا نبودن زوجه را به هنگام اجرای صیغه
طلاق الزامی اعلام می نماید و مدت اعتبار گواهی را از تاریخ قطعیت دادنامه سه ماه قرار می دهد و در ادامه توضیح می دهد
جهیزیه زوجه به هنگام اجرای صیغه
طلاق باید مسترد گردد پس از ابلاغ رای خانم پ. موتمنی با وکالت آقای م. س. نسبت به آن تجدیدنظرخواهی می کند شعبه 60 دادگاه تجدیدنظر استان تهران به موضوع رسیدگی و خانم ها ح.م. و الف.ب. وکلای پایه یک دادگستری با تقدیم وکالت نامه خود را وکیل آقای م.ص. معرفی می نمایند و در تاریخ 19/1/92 تشکیل جلسه داده و توضیح می دهد زوجین و وکلای آن ها حضور دارند تجدیدنظرخواه اظهار می دارد (من خواهان
طلاق ((هستم)) که به نظر می رسد اشتباه باشد نامبرده با توجه به اظهارات بعدی خواهان
طلاق نیست) من
نفقه فرزندم را می خواهم
مهریه و نصف اموال را می خواهم هنوز هم در منزل مشترک هستیم دادگاه از نامبرده سوال می کند آیا همسرت اموالی را در دوران زندگی مشترک به دست آورده است یا خیر؟ نامبرده اظهار می دارد قبل از این دادخواست
طلاق اموالی بود و چون اموال ((نفروخته بود)) رفته دادخواست
طلاق را پس گرفت و اموال خود را منتقل کرده و بعد دوباره آمده دعوای
طلاق را مطرح کرده است دادگاه از نامبرده سوال می کند الآن اموالی را که در دوران زندگی مشترک به دست آورده چیست؟ زوجه اظهار می دارد ماشین پژو پارس و پژو صندوق دار (206) مطب در گلبرگ - حساب های بانکی و یک دستگاه منزل مشترک که ارتش به او داده بود واقع در اتوبان شهید بابایی شهرک شهید بهشتی که قبلا در پرونده
طلاق توقیف شده بود بعد آقا رفته دعوای
طلاق را پس گرفت و خانه آزاد شد (لازم به توضیح است شماره صفحات صورت جلسه دادگاه نامرتب است) زوج اظهار می دارد من در حال حاضر ماشینی ندارم آن پژو را هم هشت میلیون فروختم دادگاه از زوج سوال می کند در حال حاضر چه اموالی را در اختیاردارید نامبرده اظهار می دارد من الآن یک مطب
اجاره ای دارم و خودم هنوز در امر پزشکی دانشجو هستم و از طرف ارتش مامور به تحصیل شده ام در مورد پرداخت
نفقه فرزند مشترک مشکلی ندارد من ماهانه دویست هزار تومان فعلا برای بچه پرداخت می کنم وکیل تجدیدنظرخواه اظهار می دارد ضمن تکذیب ادعا و اظهارات زوج باید به عرض برسانم در دوران زندگی مشترک زوج تحصیل نموده وقتی دعوای
طلاق اول مطرح بود و شعبه 243 دادگاه خانواده تهران به آن رسیدگی می نمود در استیفای حقوق موکل نصف اموال او توقیف شده بود نامبرده برای فرار از تادیه حقوق موکل تقاضای
طلاق را پس گرفت - نصف اموال و سایر حقوق موکل را تقاضا دارم و مبلغ 200 هزار تومان
نفقه برای بچه اندک است و نحله موکل را می خواهم زوج اظهار می دارد منزلی در کار نبوده یک امتیازی بود که ارتش برای نیروهای خود قایل می شد و امتیاز می داد و آن امتیاز را من چهار سال قبل فروختم ماشین وجود ندارد و آن را هم سه سال پیش فروختم مطب دارم و
اجاره ای است و مدرک وجود دارد در سال 89 مبلغی در بانک س. داشتم ولی آن مبلغ را هم هزینه زندگی کردم تجدیدنظر خوانده در قبال سوال دادگاه پاسخ می دهد من دو بار درخواست
طلاق دادم یکی در سال 89 که آن را پس گرفتم و بعد باهم زندگی می کردیم و هنوز زندگی می کنیم من امتیاز را فروختم و صرف اصلاح منزل سازمانی کردم در حال حاضر چیزی ندارم وکیل زوجه اظهار می دارد زوج برای فرار از این پرونده قبلی
طلاق را پس گرفته است و هیچ منطقی قبول نمی کند نامبرده مبلغ 200 میلیون تومان خرج منزل و تعمیر آن بنماید و بعد منزل متعلق به غیر را بفروشد دادگاه پایان رسیدگی را اعلام و طی رای شماره 2316-19/12/1392 با شرح دعوای تجدیدنظر خوانده و اظهارات تجدیدنظرخواه و وکلای آنان استدلال می کند زوجه نتوانست مالی از زوج معرفی کند و اظهار داشت (آن ها) را قبلا به غیر منتقل کرده است در صفحه 66 پرونده نیز وکیل زوجه در تاریخ 14/2/92 اجرت المثل را اختیار کرده بود که دادگاه در دادنامه صادره میزان آن را تعیین نموده لذا دادنامه از این جهت صحیحا صادرشده است و در رابطه با
نفقه فرزند نیز زوج پذیرفته مبلغ دو میلیون ریال ماهانه در حق زوجه پرداخت نماید و با این اصلاح با توجه به مندرجات پرونده و توضیحات طرفین دادنامه تجدیدنظر خواسته را با اصلاح آن به استناد ماده 358
قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب سال 1379 تایید و استوار می نماید رای در تاریخ 8/2/1393 به زوجه ابلاغ و خانم پ.م. با وکالت آقای م.س. وکیل پایه یک دادگستری در تاریخ 28/2/1393 نسبت به آن فرجام خواهی می کند که پرونده پس از تبادل لوایح به دیوان عالی کشور ارسال و برای رسیدگی به این شعبه ارجاع می گردد لوایح طرفین به هنگام قرایت گزارش و شور مطالعه خواهد گردید.
هییت شعبه در تاریخ بالا تشکیل است پس از قرایت گزارش آقای قدرت اله طیبی عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: