به تاریخ 14/12/91 آقای ع.ی. با وکالت آقای پ.ر. به طرفیت خانم الف.ح. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش منجر به
طلاق تقدیم دادگاه های حقوقی نموده و در متن دادخواست توضیح داده فی مابین موکل و خوانده در تاریخ 21/5/1365 عقد نکاح دایم منعقدشده که
مهریه زوجه 65 سکه بهار آزادی بوده که وی در پرونده شماره بایگانی 911401 شعبه نهم دادگاه عمومی مطالبه کرده و وقت رسیدگی 19/12/92 تعیین شده دارای یک فرزند مشترک دختر متولد سال 1367 بوده که از سن
حضانت خارج شده به دلیل وقوع اختلاف امکان زندگی مشترک نمی باشد. دادگاه وقت رسیدگی معین طرفین دعوت شدند. خانم ن.م. به وکالت از خوانده وارد دعوی گردیده است. در وقت رسیدگی طرفین وکیل خوانده حاضر شدند خواهان اظهار داشت خواسته به شرح دادخواست می باشد وکیل خوانده اظهار داشت موکله رغبتی به
طلاق ندارد و کلیه حقوق مالی خود را مطالبه دارد و وکیل خواهان اظهار داشت موکل یک باب خانه پدری موروثی دارد که توسط زوجه توقیف گردیده است. زوجین دارای
قرارداد مالی هستند دادگاه موضوع را به داوری ارجاع نموده است داور زوجه تفصیلا راجع به امور مالی و غیرمالی 1-
جهیزیه لیست اموال زوجه را معرفی کردند 2-
نفقه ایام عده که زوجه مطالبه دارد 3-
مهریه مطالبه نموده 4- فرزند مشترک بنام الف. که به مایل خود نزد مادر خویش زندگی می کند 5- نحله را مطالبه دارد 6- اجرت المثل با ارجاع امر به کارشناسی تقاضای تعیین آن را می نماید اظهارنظر کرده است. کارشناس اجرت المثل زوجه را از تاریخ 21/5/1365 الی 31/6/92 مبلغ 000/500/357 ریال برآورد کرده است. داوران نظریه خویش را مبنی بر عدم امکان سازش ارایه دادند. دادگاه طبق دادنامه شماره 00601600 مورخ 25/8/92 به جهت عدم امکان سازش گواهی عدم امکان سازش جهت
طلاق را با شرایط ذیل صادر نموده
مهریه جداگانه حکم صادرشده و مبلغ سیصد و پنجاه وهفت میلیون و هفت صد هزار ریال بابت
اجرت المثل ایام زوجیت و پرداخت ده میلیون ریال
نفقه ایام عده پرداخت شود.
جهیزیه عینا به زوجه مسترد و فرزند مشترک از
حضانت خارج است. احراز شرایط صحت
طلاق به عهده مجری آن است. نوع
طلاق رجعی است و عده آن سه طهر است اعتبار گواهی سه ماه از تاریخ ابلاغ و قطعیت بوده است. از رای صادره توسط آقای ع.ی. تجدیدنظرخواهی شده که به شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان ارجاع گردیده است. شعبه مرجوع الیه برابر دادنامه شماره 001133 مورخ 30/10/92 با رد اعتراض به عمل آمده دادنامه مورد اعتراض را عینا تایید نموده است. آقای ع.ی. از دادنامه شماره 0001133 مورخ 30/10/92 صادره از شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان فرجام خواهی نموده است که عمده اعتراض وی تعیین اجرت المثل علی رغم
قرارداد مالی در عقدنامه نکاح است پس از تبادل لوایح که هنگام شور قرایت می شود پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع گردیده است.
هییت شعبه پس از ملاحظه گزارش عضو ممیز به شرح آتی مبادرت به صدور رای می نماید: