نظریه مشورتی شماره 98-9/7-1247 ک -
مورخ 1399/02/15
بر اساس عمومات قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی سرپرست و بد سرپرست سپردن سرپرستی به دو صورت قرار سرپرستی آزمایشی شش ماه و حکم سرپرستی صورت می پذیرد در ماده 8 قانون مذکور شرایط کودکان و نوجوانان احصاء شده که بند «د» آن اشاره به موردی دارد که هیچ یک از پدر مادر و جد پدری آنان و وصی منصوب از سوی ولی قهری صلاحیت سرپرستی نداشته باشند و به تشخیص دادگاه صالح این امر حتی با ضم امین یا ناظر نیز حاصل نشود که در همین خصوص ماده 10 قانون مرقوم اشعار داشته که دادگاه می تواند مطابق این قانون و با رعایت مواد 1148و 1187 قانون مدنی و با اخذ نظر مشورتی سازمان بهزیستی مسئولیت قیم یا امین مذکور در این مواد را به یکی از درخواست کنندگان سرپرستی واگذار نماید قطع نظر از ابهامات مندرج در این ماده سوال مطرح جهت استعلام از اداره کل حقوقی قوه قضاییه این است که به استناد دو مقرره موصوف آیا به صرف درخواست سازمان بهزیستی امکان صدور حکم به سلب حق حضانت والدین و عدم صلاحیت آنان و بالطبع آن واگذاری طفل به صورت امین موقت به زوجین دارای صلاحیت چه با ذکر نام در درخواست سازمان و بررسی صلاحیت آنها توسط دادگاه و چه بدون ذکر نام و اطلاع از هویت آنان و واگذاری تشخیص صلاحیت به سازمان وجود دارد و به عبارت دیگر آیا سپردن سرپرستی کودکان و نوجوانان صرفا از دو طریق مذکور یعنی قرار و حکم سرپرستی میسور است یا شامل نوع سوم یعنی امین موقت هم می گردد و در این فرض آیا دعوت از والدین ضرورت دارد یا خیر و حکم صادره مقید به زمان می باشد یا خیر و در واقع آثار این حکم نسبت به کودکان و متقاضیان و سازمان چیست./ع